Wyzwalacze i akcje
Co to uruchamia,co robi, jak decyduje.
Trzy pytania — i każdy proces na tej platformie jest odpowiedzią na nie. Ta strona to słownik: sposoby uruchomienia przebiegu, rzeczy, które potrafi krok, i elementy kształtujące drogę między jednym a drugim.
Wyzwalacze
Cztery sposoby na start.
Harmonogram
Co dziesięć minut, w każdy poniedziałek o siódmej, pierwszego roboczego dnia miesiąca. Wyrażony w wybranej strefie czasowej, więc zmiana czasu nie jest incydentem.
Webhook
Twój sklep, CRM, system rozliczeń, cokolwiek, co potrafi wysłać żądanie HTTP. Weryfikacja podpisu jest włączona domyślnie, a ładunek zostaje przy przebiegu.
Wydarzenie ze świata
Ogłoszony koncert, zaplanowany mecz, trzęsienie ziemi, ostrzeżenie powodziowe, przekroczony próg jakości powietrza, awaria u dostawcy. Ponad 175 źródeł, odświeżanych co dziesięć–dwadzieścia minut.
Odpytywanie albo człowiek
Obserwuj endpoint, skrzynkę albo katalog i ruszaj, gdy coś się zmieni. Albo uruchom ręcznie z konsoli, bo czasem to jest uczciwa odpowiedź.
Jedna rzecz, jeden przebieg. Wyzwalacz, który odpali dwa razy dla tego samego zdarzenia — webhook ponowiony przez nadawcę, odpytywanie, które znów widzi ten sam wiersz — uruchamia jeden przebieg, nie dwa. Odróżnianie opiera się na tym, co identyfikuje daną rzecz, a klucz możesz ustawić sam, gdy pomysł nadawcy na identyfikator jest gorszy od Twojego.
Akcje
Kroki,
które coś robią.
Akcja zmienia coś poza przebiegiem: zapisuje, wysyła, pobiera opłatę, rezerwuje albo archiwizuje. Dwa rodzaje, a różnica polega na tym, czy w grę wchodzi model.
Akcje deterministyczne
Wywołaj endpoint HTTP. Czytaj i zapisuj własne systemy. Przekształć ładunek. Sprawdź coś w danych referencyjnych. Wyślij e-mail, SMS, powiadomienie push albo list papierowy. Zaproponuj termin rezerwacji. Pobierz płatność. Wygeneruj krótki link. Pobierz zdjęcie razem z licencją. Zapisz wiersz, plik, rekord.
To samo wejście, to samo wyjście. Nic nie kosztują, dlatego uczciwa rada brzmi: używaj ich do wszystkiego, co naprawdę nie wymaga osądu.
Akcje AI
Sklasyfikuj tę wiadomość. Napisz odpowiedź. Streść wątek do trzech punktów. Wyciągnij pola z nieustrukturyzowanego dokumentu. Wybierz spośród opcji według reguły napisanej prozą. Przetłumacz, zachowując ton.
Każdy krok AI deklaruje kształt tego, co zwraca, a zwrot jest sprawdzany wobec tego kształtu, zanim przebieg ruszy dalej. Gdy model zwróci coś niepoprawnego, krok kończy się czystym błędem, zamiast zatruwać kolejnych dwanaście kroków.
Coś się dzieje.
Potem dzieje się właściwa rzecz.
Kroki przepływu.
Myślą tylko o przebiegu.
Warunki rozgałęziają się na wartości. Obie ścieżki są zdefiniowane, zawsze — warunek z niezdefiniowanym „w przeciwnym razie” to najczęstszy sposób, w jaki automatyzacja po cichu gubi rekordy, więc tutaj nie da się go zostawić wiszącego.
Oczekiwania wstrzymują przebieg do momentu albo do zdarzenia. Oczekiwanie to wake_at zapisany na samym przebiegu, a nie wiersz stojący w kolejce — dlatego proces może trzymać dziesięć tysięcy osób przez trzy tygodnie, nic to nie kosztuje i nikt tego nie zauważa.
Godziny ciszy pilnują, żeby wiadomości nie lądowały o trzeciej nad ranem. Przebieg, który dojdzie do kroku wysyłki wewnątrz okna ciszy, czeka do jego końca. Stopień ważności może to celowo pominąć — dla alertów, które mają budzić ludzi.
Podziały kierują część przebiegów ścieżką A, a resztę ścieżką B, żeby porównać dwa tematy wiadomości, dwa oczekiwania albo dwie kolejności na żywym ruchu.
Cele oznaczają to, po co proces powstał. Gdy przebieg osiąga cel, zatrzymuje się tam, cokolwiek zostało dalej — klient, który kupił, nie dostanie trzeciego przypomnienia o zakupie.
- ⚡WyzwalaczKoszyk bezczynny od 40 minut. Odróżniany po numerze koszyka.
- ?WarunekKoszyk powyżej 150 zł? Tak — dłuższa ścieżka.
- ⏸Oczekiwanie
wake_atna przebiegu. Bez wiersza w kolejce, bez kosztu. - APodział50/50 na temacie wiadomości. Ten przebieg poszedł wariantem A.
- ✉WysyłkaE-mail z krótkim linkiem, przekierowania liczone na odbiorcę.
- ★CelZamówienie złożone. Przebieg kończy się tutaj; drugie przypomnienie nigdy nie wychodzi.
Kroków wołających model: 1Kroków bez kosztu: 5
Błędy są częścią przepływu,
a nie wyjątkiem od niego.
Krok, który się nie powiedzie, ma dokąd pójść. Ponowić z narastającą przerwą i limitem prób. Pójść ścieżką zapasową. Zatrzymać przebieg i odłożyć go tam, gdzie zobaczy go człowiek. Albo iść dalej mimo wszystko, bo akurat ten krok był opcjonalny, a lepiej mieć większość efektu niż żadnego.
Domyślnie krok rozmawiający z cudzym systemem ponawia kilka razy i się zatrzymuje — bo system, który nie działa o 09:14, zwykle działa o 09:19, i bo zatrzymany przebieg jest łatwiejszy do zrozumienia niż taki, który wydarzył się w połowie.
Czego nie da się zrobić: krok nie może wrócić do wcześniejszego kroku. Proces jest ścieżką skierowaną, a nie programem ze skokiem. Jeśli zadanie naprawdę wymaga pętli, przejdź listę wewnątrz jednego kroku albo uruchom przebieg na element — jedno i drugie jest wspierane i jedno i drugie czyta się potem lepiej niż cykl.