چه چیزی آن را آغاز می‌کند، چه می‌کند، و چگونه تصمیم می‌گیرد

جریان: گام‌هایی که فقط به اجرا فکر می‌کنند

شرط‌ها بر اساس یک مقدار انشعاب می‌سازند. هر دو مسیر همیشه تعریف شده‌اند — شرطی که شاخهٔ else تعریف‌نشده داشته باشد رایج‌ترین راهِ گم‌شدنِ بی‌سروصدای رکوردها در اتوماسیون است، بنابراین اینجا امکان رهاکردن آن وجود ندارد.

انتظارها یک اجرا را تا یک لحظه یا یک رویداد نگه می‌دارند. انتظار یک wake_at نوشته‌شده روی خودِ اجراست، نه ردیفی در یک صف؛ به همین دلیل یک گردش‌کار می‌تواند ده هزار نفر را سه هفته نگه دارد بدون هیچ هزینه‌ای و بدون آنکه کسی متوجه شود.

ساعات سکوت جلوگیری می‌کنند از رسیدن پیام‌های خروجی در ساعت سه بامداد. اجرایی که در بازهٔ سکوت به گام ارسال برسد، تا بسته‌شدن بازه منتظر می‌ماند. سطح اهمیت می‌تواند آن را عمداً لغو کند، برای هشدارهایی که قرار است افراد را بیدار کنند.

تقسیم‌ها بخشی از اجراها را به مسیر A و بقیه را به مسیر B می‌فرستند، تا بتوانید دو خط موضوع، دو انتظار یا دو ترتیب را روی ترافیک واقعی با هم مقایسه کنید.

هدف‌ها همان چیزی را نشانه‌گذاری می‌کنند که گردش‌کار برای آن ساخته شده بود. وقتی اجرایی به هدفش برسد همان‌جا متوقف می‌شود، هرچه در پایین‌دست باقی مانده باشد — مشتری‌ای که خرید، یادآوری سوم خرید را دریافت نمی‌کند.