อธิบายสิ่งที่ต้องการ
พิมพ์หนึ่งประโยค ได้เวิร์กโฟลว์ออกมา
ส่วนที่ยากที่สุดของการสร้างระบบอัตโนมัติไม่ใช่การสร้างมันเอง แต่คือหน้าจอว่างเปล่า การค้นหาจากอินทิเกรชันสี่ร้อยตัวในกล่องค้นหา และความรู้สึกลังเลเงียบ ๆ ว่าคุณกำลังจะเสียเวลาทั้งบ่ายไปกับสิ่งที่ควรใช้เวลาเพียงสิบนาที ส่วนนั้นถูกตัดออกไปแล้วที่นี่
สิ่งที่คุณพิมพ์
เขียนด้วยคำธรรมดา ในภาษาของคุณเอง ว่าต้องการให้ทำงานอะไร ไม่ต้องเลือกเทมเพลต ไม่ต้องเดาคีย์เวิร์ด ประโยคที่ผู้คนเขียนจริง ๆ มีลักษณะแบบนี้:
“เมื่อคำสั่งซื้อชำระเงินแล้ว ให้ออกใบแจ้งหนี้ ลดสต็อกสินค้า และส่งข้อความพร้อมลิงก์ติดตามพัสดุให้ลูกค้าทันทีที่จัดส่ง”
“ทุกวันจันทร์เวลาเจ็ดโมง ให้ดึงข้อมูลการจองของสัปดาห์ที่แล้ว คำนวณว่าสถานที่จัดงานใดมีผู้จองไม่ถึงครึ่งหนึ่ง แล้วส่งอีเมลรายการมาให้ฉันเรียงจากแย่ที่สุดก่อน”
“หากมีการแจ้งเตือนภูมิอากาศรุนแรงในพื้นที่ใดก็ตามที่ทีมงานของเราปฏิบัติงานอยู่ ให้ส่งข้อความถึงหัวหน้าทีม — แม้ในเวลากลางคืน — และเปิดบันทึกให้ผู้จัดการเวร”
เขียนยาวย่อมดีกว่าสั้น และเจาะจงย่อมดีกว่าเรียบร้อย หากการรอควรเป็นสองว่าไม่ใช่หนึ่งวัน ให้ระบุไว้ หากข้อความต้องส่งเป็นภาษาโปแลนด์ ให้ระบุไว้ สิ่งใดที่คุณไม่ได้ระบุจะกลายเป็นค่าเริ่มต้นที่คุณต้องเปลี่ยนภายหลัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องร้ายแรง — เพียงแต่เสียเวลาหนึ่งนาทีที่ไม่จำเป็นต้องเสีย
สิ่งที่เกิดขึ้นในสองนาที
ประโยคของคุณถูกอ่านเป็นความตั้งใจ: อะไรเป็นตัวเริ่มต้น อะไรต้องเกิดขึ้น ในลำดับใด และเงื่อนไขใดต้องเป็นจริงในแต่ละจุด จากนั้นความตั้งใจนั้นจะถูกจับคู่กับรายการขั้นตอนที่มีอยู่จริง — บัญชีที่คุณเชื่อมต่อไว้ บริการ castomAPI ตามแพ็กเกจของคุณ และ HTTP ธรรมดาสำหรับส่วนที่เหลือ
จากนั้นเวิร์กโฟลว์จะถูกประกอบขึ้น ขั้นตอนเรียงตามลำดับ มีทางแยกเฉพาะจุดที่จำเป็นต้องตัดสินใจจริง มีการรอในจุดที่ประโยคสื่อถึงความอดทน การจับคู่ฟิลด์ถูกเดาจากโครงสร้างข้อมูลที่เกี่ยวข้อง และถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นการเดาในกรณีที่ไม่มั่นใจ
สุดท้ายจะมีการตรวจสอบ: ข้อมูลนำเข้าที่จำเป็นของทุกขั้นตอนมีแหล่งที่มา ทุกทางแยกมีเส้นทางทั้งสองกำหนดไว้ และการเชื่อมต่อทุกจุดมีอยู่แล้วหรือถูกระบุว่าคุณยังต้องทำเอง เวิร์กโฟลว์ที่ปรากฏต่อหน้าคุณคือเวิร์กโฟลว์ที่พร้อมรันได้ ไม่ใช่แค่แผนภาพของมัน
สิ่งที่คุณได้รับกลับมา
เวิร์กโฟลว์ที่แก้ไขได้ อยู่ในสถานะปิด พร้อมรายการสิ่งที่ต้องทำแนบมา: การเชื่อมต่อที่ต้องการ การเดาที่ระบบทำไป และค่าที่อนุมานไม่ได้ ทำตามรายการจนครบแล้วก็พร้อมใช้งาน
- ⚡เลือกตัวกระตุ้นแล้วWebhook ·
order.paidเปิดใช้การตรวจสอบลายเซ็นเป็นค่าเริ่มต้น - 2ขั้นตอนตรวจสอบที่อยู่จัดส่งกับข้อมูลอ้างอิง
- 3ขั้นตอนออกใบแจ้งหนี้ จับคู่ฟิลด์จากคำสั่งซื้อ
- 4ขั้นตอนลดสต็อกสินค้า กำหนดคีย์ idempotency เป็นรหัสคำสั่งซื้อ
- 5รอจนกว่า webhook การจัดส่งจะมาถึง หรือ 5 วัน แล้วแต่อะไรมาก่อน
- 6ขั้นตอนSMS พร้อมลิงก์สั้น พร้อมการนับการเปลี่ยนเส้นทาง
- !รอคุณดำเนินการต้องอนุมัติการเชื่อมต่อ 2 รายการ และยืนยันฟิลด์ที่ระบบเดา 1 รายการ: อัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม
ปิดอยู่จนกว่าคุณจะสั่งเป็นอย่างอื่นยังไม่มีการรันอะไรเลย
อีกสองนาทีจากนี้ นี่คือกระบวนการที่ทำงานได้จริง
จากนั้นคุณเข้ามาดูแลต่อ
ปรับแต่งให้เป็นแบบที่คุณต้องการทุกอย่าง
นี่คือส่วนที่สำคัญที่สุด และเป็นส่วนที่สองนาทีนั้นประหยัดเวลาให้คุณได้
เปลี่ยนได้ทุกอย่าง
เพิ่มขั้นตอน ลบขั้นตอน จัดลำดับใหม่ แยกทางแยก หรือเปลี่ยนขั้นตอน AI เป็นขั้นตอนแบบกำหนดแน่นอน เมื่อคุณตระหนักว่ากฎนั้นง่ายพออยู่แล้ว
เขียนด้วยคำของคุณเอง
ข้อความทุกฉบับที่เวิร์กโฟลว์ส่งออก เป็นข้อความที่คุณแก้ไขได้ ฉบับร่างเป็นเพียงจุดเริ่มต้นและก็อ่านออกมาเป็นฉบับร่าง ส่วนฉบับที่ส่งออกจริงควรสะท้อนน้ำเสียงของคุณ
ทดลองรันดู
ส่งเรกคอร์ดจริงผ่านระบบแล้วอ่านย้อนกลับเส้นทางที่แน่นอน ทุกค่า ทุกข้อความที่มันจะส่งออกไป ระหว่างการจำลองจะไม่มีอะไรหลุดออกไปภายนอกเลย
การสร้างด้วยตนเองยังคงเป็นวิธีปกติที่ควรทำ
หลายคนไม่เคยพิมพ์ประโยคเลย พวกเขาเปิดเวิร์กโฟลว์เปล่า วางทริกเกอร์ลงไป เพิ่มขั้นตอน แล้วก็ทำงานต่อได้เลย — และสำหรับงานสามขั้นตอน วิธีนี้มักเร็วกว่าการบรรยาย การบรรยายจะคุ้มค่ากับงานสิบสองขั้นตอนที่มีสี่ทางแยกและการรอ ซึ่งเป็นงานที่คุณผัดผ่อนมานานนั่นเอง
คุณยังสามารถบรรยายการเปลี่ยนแปลงเวิร์กโฟลว์ที่มีอยู่แล้วได้: “ส่งข้อความแจ้งคลังสินค้าด้วยเมื่อคำสั่งซื้อเกินหนึ่งพันซลอตี” จะมาถึงในรูปแบบการแก้ไขที่เสนอ แสดงเป็น diff เทียบกับสิ่งที่คุณมีอยู่ และคุณยอมรับหรือปฏิเสธก็ได้ จะไม่มีอะไรถูกนำไปใช้กับเวิร์กโฟลว์ที่ใช้งานจริงจนกว่าคุณจะยืนยัน
เรื่องสองนาที: นั่นคือคำบรรยายของกรณีทั่วไป ไม่ใช่การรับประกัน เวิร์กโฟลว์สั้นจะเร็วกว่า ส่วนเวิร์กโฟลว์ยาวที่มีการเชื่อมต่อที่ไม่คุ้นเคยจะใช้เวลานานกว่า สิ่งที่คงที่คือรูปแบบของข้อตกลง — คุณเขียนข้อความ คุณได้สิ่งที่ใช้งานได้กลับมา และคุณใช้ความสนใจไปกับส่วนที่มีเพียงคุณเท่านั้นที่ตัดสินใจได้